615 ميليون كيلومتر از مكانى كه امروز در فضاى عالم اشغال كرده‌ايم ، دور مىشويم . خورشيد ، يكى از اعضاى كهكشان است كه به فاصلهء 30 هزار سال نورى از مركز آن واقع گرديده و با سرعت ساعتى 972 هزار كيلومتر به گرد مركز كهكشان مىچرخد . اگر روزى اين قرص آتشين سرد و خاموش شود و جمعيت چهار ميلياردى زمين بخواهند آن حرارتى را كه از اين مشعل جهان‌تاب به زمين مىرسد ، با افروختن زغال سنگ به وجود بياورند ، بايد 61 هزار ميليارد تن زغال سنگ تهيه كنند ، يعنى هر نفرى در حدود 20333 تن زغال سنگ بيفروزند ، تا به اين منظور برسند « 1 » . اين كرهء بزرگ همراه با نه سياره كه عبارت است از : عطارد ، زهره ، زمين ، مريخ ، مشترى ، زحل ، اورانوس ، نپتون و پلوتون ، منظومهء شمسى را تشكيل مىدهند و با همهء عظمتى كه دارند ولى در برابر نزديك‌ترين كهكشان كه راه شيرى است فقط و فقط يك نقطهء روشن است و حتى اين مجموعه ، گاهى با همهء و سعت و عظمتش در برابر يك ستاره ، آرى ، در برابر فقط يك ستاره چيز كوچكى است . ستارگان آسمان در كتب مهم علمى مىخوانيم : از ستاره‌هايى كه به عنوان ستارهء بزرگ اندازه‌گيرى شده ، ستارهء بزرگ قرمز اپسيليون اوريگا مىباشد كه 2500 ميليون ميل قطر دارد كه تمام منظومهء شمسى ما با مدارهايش يك جا در دل آن جا مىگيرد « 2 » .

--> ( 1 ) - انسان و جهان : 10 - 13 به نقل از كتاب‌هاى نجوم بىتلسكوپ ، ساختمان خورشيد ، از جهان‌هاى دور ، تسخير ستارگان . ( 2 ) - مجلهء نور دانش : سال 43 شمارهء 3 - : 104 .